แค่สายลมที่พัดผ่านเบาๆ ในวันที่อากาศร้อน แต่ท้องฟ้าอึมครึม นี่ไม่ใช่เหรอ...ความสุข

แค่ได้ยินเสียงทุ้มต่ำๆ จังหวะการเต้นของหัวใจ ในห้องเงียบๆ นี่ไม่ใช่เหรอ...ความสุข

หากวันนี้ไม่มีเมื่อวานนี้ ให้จำ...

ก็คงทำให้เราหลงลืม หนทาง ของเรา...

ตัวของเรา เดินหน้าไป เดินเรื่อยไป ไปเรื่อยไป ให้ดี...

เกิดเป็นคน ถึงคราวอับจน สุดฝืน หยัดยืน กี่ครั้ง ช่างมัน

ปัญหาใด ฝ่าฝันเข้าไป ใฝ่ฝัน สักวัน จะมา...

จะมา...

เพียงแค่เริ่มมองออกไปในไม่ใช้หน้าต่างที่เคยปิดก็จะเปิดออกสู่โลกภายนอก...ไม่ใช่รึ

เพียงแค่เริ่มออกเดิน ในไม่ช้าขาของเราก็จะมีความแข็งแกร่ง ในการจะเริ่มวิ่ง...ไม่ใช่รึ

ความผิดหวัง ครั้งเราผ่านมา...

สร้างสรรค์ สร้างวัน สดใส

ให้คนเรียนรู้ตัว ชั่วดี อย่างใด อย่างนั้น สักวัน เจอะเจอ

ไม่มัวไปร้องหา ด่าทอโชคชะตา สิ่งเหล่านี้นั้นพา หลงทาง

หนทาง...ของเรา

ตัวของเรา เดินหน้าไป เดินเรื่อยไป ไปเรื่อยไปให้ดี

ถึงแม้ว่าอยากจะรับเอาแต่เพียงสุข...แต่มันช่างน่าเศร้า

ที่เราไม่สามารถปฏิเสธความทุกข์ได้ เมื่อมันเดินทางมาถึง...

จากวันนั้น สู่วันนี้...

จากวันนั้นแม้ว่าตัวฉันจะเคยผิดหวัง

แต่ฉัน...

มั่นคงในหัวใจ ใฝ่ฝัน สิ่งใด สิ่งนั้น สักวัน...

เสี่ยวรำพึง อัสนี วสันต์

เพลงนี้...ทำให้หวนนึกถึงสิ่งต่างๆ ที่เฝ้าถามและหาคำตอบให้ตัวเองมานาน ว่า...เหตุใด

โลกใบนี้ถึงได้เงียบเหงาและวังเวงนัก...ชีวิตที่เก็บกดจากการลงโทษและกักขังจิตใจตนเอง

ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ สิ่งเหล่านี้มันมาจากความคิดของตนเองไม่ใช่...รึ

การยึดติดกับอดีตทำให้รู้สึกเสมอว่า แต่ก่อนชีวิตมีความสุขมากมายกว่านี้ทั้งๆ ความทุกข์ก็มีอยู่ไม่แพ้กัน แต่...ความคิดในตอนนั้นรู้สึกว่ามันไม่ใช่ทุกข์...ก็แค่...อุปสรรคเจ็บๆ คันๆ เล็กน้อยเพื่อเป็นสีสันของชีวิต

ไม่น่าเชื่อว่า...คน...ก็คนๆ เดิมๆจิตใจ...ก็ดวงเดิมแต่อิทธิพลของกาลเวลามันช่างยิ่งใหญ่ เพราะมันได้พรากเอาความเข้มแข็ง และทัศนคติการมองโลกในแง่เดิมๆ ให้เปลี่ยนแปลงไป ทัศนคติในการสร้างและให้กำลังตนเองในยามที่ท้อถอย หมดหวัง ว่า...พรุ่งนี้ยังมี

โลกได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง...จากวันนั้นสู่วันนี้ ความเข้มแข็งยังคงถูกสร้างขึ้นเรื่อยๆ แต่...อัตราในการสร้างกลับช้าลง จนไม่ทันที่จะทดแทนกับความอ่อนล้า เหน็ดเหนื่อย และความเจ็บปวดกับสิ่งรอบๆ ตัวได้

แต่..ชีวิตก็ยังคงดำเนินต่อไป...จดจ่อกับปัจจุบัน ไม่สุขหรือทุกข์ล่วงหน้าไม่โหยหาอดีต

เชื่อในสิ่งที่มี กับพลังที่เหลือ ก้าวออกไปเผชิญ

สักวัน..จะมา...